Historia i założyciele

Historia i założyciele

Kopenhaga uzyskała prawa miejskie w roku 1254, ale ślady bytności człowieka na tym terenie sięgają epoki kamiennej. Miasto założył formalnie w 1167 roku biskup Roskilde Absalon, choć od czasów wikingów istniało tu założone przez nich targowisko. Założenie miasta równoważne było z wzniesieniem warownego grodu na skrzyżowaniu dróg i przede wszystkim, szlaków handlowych. Przez Kopenhagę przemieszczali się kupcy podróżujący z Zelandii do Skanii lądem oraz szlakiem morskim z Bałtyku ku Morzu Północnemu przez cieśninę Sund. Było więc to miejsce strategiczne, wybrane przez biskupa Absalona w sposób bardzo przemyślany, co przyniosło szybki rozwój grodu, a następnie rozrastającego się wokół niego średniowiecznego miasta, które w XIII wieku było już świetnie zorganizowanym ośrodkiem handlowym. Nie obyło się bez konfliktów, ponieważ w rozwijającej się Kopenhadze upatrywało konkurencję silne hanzeatyckie miasto Lubeka. Rywalizacja między tymi ośrodkami przybierała czasem formę konfliktów zbrojnych, najazdów lubeckiej floty, skutkujących spaleniem i zniszczeniem miasta. Średniowieczna Kopenhaga była ośrodkiem władzy biskupiej i królewskiej, które to ośrodki ostro ze sobą rywalizowały, aż po odebranie przez króla Danii Eryka Pomorskiego miasta biskupowi Roskilde. Nadając Kopenhadze przywileje handlowe, król przypieczętował kluczowe znaczenie miasta i w roku 1443 stało się ono faktyczna stolicą Danii.